Küçük bir çocuk ken   ne masum  hayallerim varmış,
Bulutların üstünden seyretmek istiyordum  her şeyi
İstediğim aslında yükseklik değilmiş
Şimdi anlıyorum
Bulutları  çocuk gözüyle,
Hassas  yumşaklığını sevmişim.
Büyükler hep itaat etmeyi öğretmişler
O yüzden
Şimdi her şeye  boyun eğer hale gelmişiz
Ben çocuken tüm sevgilere sahipmişim
En önemlisi  gerçe sevgiye
Şimdi sevgilerin bana sahte gelmesinin
sebebini anladım
Bir gün her şeyin sihri bozulurmuş
Sevginin bile
Ve
En çokta insanı  bu yaralarmış.
Çocuk  ken birde yağmurları severdim

Altında ıslanmayı,sırılsıklam olmayı.
Sonunda ceza alıcağımı bilsem bile
Şimdi cezaları ben kendi  kendime veriyorum.

Çocukken en çok  gecelerden korkardım.
Karanlıkta kalmaktan
Şimdiyse tam tersi ,
En çok geceyi sever oldum
Sııntılarımı  dertlerimi içine saklar oldum

begum