Dağlar, bulutlara aşkindan ağlar olmuş, Bir gün ona dokunmak Saniyelik bile olsa onun sıcaklığını Hissetmekmiş tek hedefi.. Her gece, güneşin doğusuyla feryat yakmaya baslar, Ona seslenişi her yeri sallar, İçindeki sevda ateşi gün geçtikce büyür Bazense patlarmış.. Biz insanlar bunlara doğa desek te; Milyonlarca yıldır bir aşk hikayesi Sürüp gidermiş.. Bulutlar, her gün tüm zerafetiyle salarmış eteklerini, Bilmezmiş dağların ona sevdalı olduğunu Onun için her gün ağlayıp , özlemler çektiğini.. Onu unut demiş bir gün bir kara ağaç Kavuşamazsın hiçbir zaman, birleşemezsin O kadar yükseğe ulaşamazsın.. Ve bir gün eğmiş boynunu aşık dağ Yaşlanmışta iyice.. Son kez bağırmış umutsuzca bulutlara Seni Seviyorum…. seni seviyorum.. Susmuş.. Yıllar geçmiş artık, çökmüş yaşlı dağ ölümü ister olmuş çoğu zaman Onsuz yaşamaktansa, yok olmakmış Her gece dilediği tek dua.. Soğuk bir şubat sabahı Bulutların arasından bir peri düşmüş Dağın eteklerine.. O kadar güzelmiş ki Yaşlı dağ etkilenmiş ve sormuş: “Sen kimsin” diye, Konuşmamış rüzgar saçlı peri, Gülümsemiş ve ellerini dağın kalbine yaslayıp “Bende Seni Seviyorum” demiş. Yaşlı dağ, gözyaşlarını tutamamış bir an Sarılmakmış tek istediği sevdalısına Onu öpmek, saçlarını koklamak.. Tüm sevinci ve heyecanı bir anda yok olmuş, Onun bir eli yoktu perisini sarsın Bir başı yoktu ki dizine yatsın Sadece bir kalbi vardı kimsenin bilmediği Derinliğinde gizli.. Rüzgar Saçlı Peri, inmiş dağın eteklerinden kalbine Yaşlı dağın, ağlamaları yeri göğü sarsıp İçindeki ates her yeri yakmaktaymış. Rüzgar Saçlı Peri, buldu dağın kalbini. Ve bir bıçakla yardi kendi yüreğini, Kalbini çıkartıp ikiye boldu, Yarısını dağın sonu belirsiz karanlık uçurumuna bıraktı, Sonra yere yığıldı güzel peri, ölüyordu.. Ama mutluydu.. Belki de o da sevmekteydi milyonlarca yıldır onu.. Koca dağın karanlığından bir serçe uçarak kondu perinin dudaklarına Onun hareketsiz vücudunu yerde gördü, Ve ağlamaya başladı, hıçkırarak.. Milyonlarca yılın özlem şarkısını söyleyip Arada bir durup ona bakmaktaydı.. Serçenin gözyaşları, tekrar hayata getirdi periyi Bir ödül dü bu yılların hasretine karşılık.. Peri, önce şaşırdı sonra ise serçeyi eline alıp Bir öpücük kondurdu Ağlamaktan kurumuş gagasına.. Dağ bir anda yerle bir oldu, Bulutlar kayboldu.. Gecenin karanlığı, şimşeklerle gündüze dönüştü. En parlak yıldızlar adlarını yazdı o gün gökyüzüne Minik Peri ve Serçesi... Tutku  Bakay